طبیعت های بکر از طبیعت را نشانم نده از باتلاق ها بگو، سیاه چاله ها و انفراد سلول ها از آنجا که از سکوت زبان پر کشیده و از زبان، زمان

تمام فحش هایی که به این شهر کشیده اماز زیستن و مجاورت انسانی کشیده امتقلیل به شهر، بازی ذهن است برای نگه داشتن امیدکه هست لکه سفیدی موهوم، در جهانی تاریک Adblock test (Why?)

گوش ها را گرفته و چشم ها را پرده زده بالاخره روزی تشنه ات خواهد شد و شیر آبی را باز میکنی از لوله خون میبارد

برادری با تمام کسان سنتگرایانی پیشران

برادری با تمام کسان در دست پیشکشداران، جان

کر بودن یا شنیدن مصفا گامانی دورشو

نمیدانم این بازی قیاس اول بار کجا شکل گرفت اصرار آدمی به تشخیص این دردتر است یا آن آنکه جای پایی ندارد یا آنکه زیرپایش خالی شده هردو روح را مچاله میكند، هر دو نور را ميگيرد بله، گشاده دست بودند و هر دو دادند.Adblock test (Why?)

آنجا كه از حد تحمل ميگذشت، اگر زمان برميگشت ميگفتم بي تو ميميرم مامان! نميروم حالا ميبينم بي تو ميميرم مامان، با تو ميميرم مامان چه در جمع و كنج عزلت، چه شاد و پريشان خاطر ميميرم مامان.Adblock test (Why?)

غره به بالاترين برگِ بلند ترين شاخه مصون از توپ بچه ها و مبرا از تنه رهگذران درخت از ريشه پوسيد.

شاید در جهانی دیگرآنجا که قدرت ها دیگر قدرت مرزبندی خویش را از دست میدهند و انسان ها در نطفهبه رنگ های شرقی و غربی آغشته نمیشوند، انسان معنا گیرد. اساس کار جهان امروز ما بر تبیین مرز است مرزهایی که بر

شش سال پیشصد متر رو زیر دوازده ثانیه دویدمامروز راه رفتن بدون درد رو آرزو میکنم.

همیشه یک بیل به همراه دارم پروسه با قاشق گه خوردنِ اطرافیانِ بنده بسی طولانی است.

آدما آهنگ گنگ توی هدفونت رو نمیشنونآدما یک کوتوله میبیننکه جو آهنگ گرفته و لاتی راه میره.

شما اگر از یک نویسنده ناشناس کپی کنیو پس از مدتی به واسطه بیان حرف اوناین حرف به شهرت برسه، حس مالکیت پیدا میکنیخودت هم باورت میشه حرفت اصالت داره.

همیشه ما را از اشتباه کردن بر حذر میدارندگویی که مادر مشترک تمام این درست هاییکه امروزه مدام تکرار میکنند، اشتباه نبوده است.

احتمالا همگان همه چیز میدانندو همه احساسات را کم و بیش تجربه کرده انداگر شخصی پای سخن شخصی دیگر مینشیندازین بابت است که حرف ها و احساسات خود رابا بیانی بهتر و ملموس تر دریافت کند.

همین که صدای زنگ در می آید نشانه خوبیست بدبختی و شب سیاه در نمیزند، روان است.

بیایید در مورد مرگ ننویسیم و توهمات خود را به آن نیامیزیمبیایید تنها مفهوم بکر جهان راهمچنان بکر و دست نخورده باقی بگذاریم.

جوانی خودکشی کرده، دوست نزدیکش میگویداحساس میکرده هیچکس به او توجه نداردپدرش رییس است و صد دسته گلبرای خوشایند او در مسجد ردیف کرده اند آه که اگر یکی، فقط یکی از آن ها روزی زودتر به دست جوان میرسید.

موجودی دیدم کتک خورده، نالان و رنجور گوشه اتاق خوابم پیدایش شدمادر میگوید این بخت توست، آنقدر که لگدش زدی من شک دارم از تاثیر لگدها باشد، او از ابتدا چنین بودهر چه نباشد بخت من است، ارث مرا برده، بدبخت.